Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010
Ντέζο Μπούντζακ (1928-2010)
Ο Ντέζο Μπούντζακ (Dezső Bundzsák) γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1928 στο Κισκουνχάλας (Kiskunhalas) και ήταν παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και βετεράνος προπονητής από την Ουγγαρία. Εργάστηκε αρκετά χρόνια και στην Ελλάδα, στον Πιερικό, στον Πανιώνιο και στον Απόλλωνα Αθηνών.
Ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε στη Βάσας Κισκουνχαλας και από το 1950 ως το 1964 αγωνίστηκε στη Βάσας Βουδαπέστης, με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1957, 1961, 1962) και ένα Κύπελλο Ουγγαρίας (1955). Επίσης, κατέκτησε 4 φορές το Μιτρόπα Καπ (1956, 1957, 1960, 1962), μια διεθνή διοργάνωση της Κεντρικής Ευρώπης με μεγάλη αίγλη εκείνα τα χρόνια, ενώ έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1958.
Υπήρξε 25 φορές διεθνής με την εθνική ομάδα της Ουγγαρίας, από το 1956 ως το 1961, και πέτυχε ένα γκολ. Έκανε ντεμπούτο στις 23/9/1956 σε αγώνα με τη Σοβιετική Ένωση στη Μόσχα, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 52΄. Πέτυχε το μοναδικό του γκολ με την εθνική στις 11/10/1959 στο νικηφόρο με σκορ 4-2 ματς κατά της Γιουγκοσλαβίας στο 82΄. Τελευταίο διεθνές ματς που έπαιξε ήταν στις 9/12/1961 επί της Χιλής στο Σαντιάγο.
Τίτλοι-Διακρίσεις
Μιτρόπα Καπ (4): 1956, 1957, 1960, 1962.
Πρωταθλήματα Ουγγαρίας (3): 1957, 1961, 1962
Κύπελλο Ουγγαρίας (1): 1955.
Κυπέλλου Πρωταθλητριών (ημιτελικά): 1958
Καριέρα ποδοσφαιριστή
| Έτη | Σύλλογος |
| ως το 1950 | Βάσας Κισκουνχάλας |
| 1950-1964 | Βάσας Βουδαπέστης |
| Έτη | Εθνική ομάδα |
| 1956-1961 |
Προπονητής
Ως προπονητής ο Μπούντζακ ξεκίνησε να εργάζεται το 1966 στην Ελλάδα, στον Πιερικό. Έμεινε στην ομάδα δυο σεζόν και το 1967-68 κατάφερε να τερματίσει η ομάδα στην 5η θέση στην Α΄ Εθνική, που ήταν η καλύτερη στην ιστορία της και να αναδειχθεί καλύτερη επαρχιακή ομάδα της σεζόν, έναν άτυπο τιμητικό τίτλο για τις ομάδες εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης.
Το 1968 προσλήφθηκε στον Πανιώνιο, όπου δούλεψε δυο σεζόν επίσης. Το 1969 με την ομάδα της Νέας Σμύρνης έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Την ίδια σεζόν τερμάτισε στην 4η θέση στο πρωτάθλημα κερδίζοντας μια θέση στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων της επόμενης σεζόν, κάτι που δεν είχε καταφέρει άλλη χρονιά ο σύλλογος. Το 1969-70 δεν έκανε καλή πορεία στο πρωτάθλημα αλλά στο Κύπελλο Εκθέσεων έκανε δυο καλά ματς και παρολίγο να αποκλείσει τη Χάνσα Ροστόκ από τη Λ.Δ. Γερμανίας.
Τις επόμενες δύο σεζόν εργάστηκε στον Απόλλωνα. Την πρώτη χρονιά (1970-71) τερμάτισε στην 6η θέση αλλά την επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ουγγαρία, όπου εργάστηκε έξι χρόνια και το 1979 ανέλαβε την εθνική ομάδα της Αιγύπτου, στην οποία έμεινε δύο χρονιές.
Στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορες ομάδες της πατρίδας του ως το 1988, με εξαίρεση τη σεζόν 1984-85 που ήρθε ξανά στην Ελλάδα, στον Πιερικό, ο οποίος είχε ανεβεί ξανά στην Α΄ Εθνική. Εργάστηκε στην ομάδα της Κατερίνης από την 11η ως την 25η αγωνιστική αλλά δεν κατάφερε να την σώσει.
Καριέρα προπονητή
| Έτη | Σύλλογος |
| 1966-1968 | |
| 1968-1970 | |
| 1970-1972 | |
| 1972-1974 | |
| 1974-1976 | |
| 1979-1980 | |
| 1980-1982 | |
| 1984 | |
| 1984-85 | |
| 1986-1987 | |
| 1987-1987 |
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010
ΑΡΧΕΙΟ ΣΦΙΠ
Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
Αληθές Αζιμούθιο...
Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010
Συνεχής υποστήριξη είναι η απάντησή μας...
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
Ιστορική πρόκριση του Πιερικού μας στον φετινό θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος.
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Επίτιμο μέλος του ΣΦΙΠ ο Πόλυς Φουλίδης
Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010
ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΙΕΡΙΚΟ
Στην μεγάλη οικογένεια του Πιερικού ανήκουν κάποιοι διαχρονικοί, πιστοί φίλαθλοι που η αγάπη τους και η προσήλωση τους στην ομάδα είναι άξια αναφοράς. Παρόντες σε κάθε επίσημη και ανεπίσημη εμφάνιση του Πιερικού, ακόμη και στις προπονήσεις, δίνουν καθημερινά το δικό τους στίγμα σ’ αυτό που λέγεται Πιερικός. Με άλλα λόγια, γι’ αυτούς το γήπεδο του Πιερικού αποτελεί το δεύτερο σπίτι τους.
Μερικοί θα τους χαρακτήριζαν ρομαντικούς, κάποιοι άλλοι κακοπροαίρετοι γραφικούς. Εμείς που τους γνωρίζουμε καλά και συμπορευόμαστε με την αγάπη και την αγωνία τους για τον Πιερικό, τιμούμε και σεβόμαστε αυτούς τους ακάματους εβδομηντάρηδες, εξηντάρηδες, πενηντάρηδες και σαραντάρηδες φίλους της ιστορικής μας ομάδας.
Τους τιμούμε γιατί δηλώνουν παρών παντού και πάντα. Στα εύκολα και στα δύσκολα. Στο κρύο και στη βροχή. Στα ερασιτεχνικά και στα επαγγελματικά πρωταθλήματα που μετέχει ο Πιερικός.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι ταυτόσημοι με τα τσιμέντα του γηπέδου και με την ιστορία του Πιερικού. Είναι σκληροί, αυστηροί κριτές, γκρινιάρηδες, «φωνακλάδες», αλλά αληθινοί, γνήσιοι Πιερικοί.
Δεν λατρεύουν τη δόξα, ούτε την προβολή. Θέλουν να χαίρονται όμορφο ποδόσφαιρο και λαχταρούν να ξαναδούν την ομάδα ψηλά. Έτσι θα αισθάνονται περήφανοι και θα διατυμπανίζουν με μεγαλύτερο σθένος και πάθος το μεγαλείο του συλλόγου σε όλες τις γειτονιές της Κατερίνης.
Μια λιτή αναφορά λοιπόν σ’ αυτούς τους μεγάλους Πιερικάρες αξίζει τον κόπο, γιατί η ιστορία του Πιερικού έχει πολλές ενότητες και οι ρομαντικοί πιστοί φίλοι του αποτελούν σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της.
Γιάννης Τσαπουρνιώτης
Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Γ.ΓΚΟΥΓΚΟΥΛΙΑ
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ
Σ. Καραγεώργης Γ. Λάλας .
Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010
Γιώργος Χατζάρας: ήθελα πάντα να δουλέψω στον Πιερικό
Τον ρωτήσαμε και για το σεμινάριο στο οποίο δίδαξε στη Ρόδο και μεταξύ άλλων είπε:
τυγχάνει να είμαι μέσα στους πρώτους απο τους συναδέλφους που πήραμε το
το οποίο είναι το ανώτερο δίπλωμα για έναν προπονητή. Έχω μαζί με κάποιους συναδέλφους την υποχρέωση να διδάσκουμε 2-3 φορές το χρόνο σε ανάλογα με της Ρόδου σεμινάρια σε άλλους προπονητές. Αυτό έγινε στη Ρόδο όπου είχαμε την ευκαιρία να δώσουμε κάποια πράγματα σε νέους προπονητές που ήρθαν από πολλές περιοχές της Ελλάδας
Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010
Χρόνια Πολλά στο Γιώργο Γκουκουλιά!
Εύχομαι ΟΛΟΨΥΧΑ στον άνθρωπο και ποδοσφαιριστή Γιώργο Γκουγκουλιά, πρώτα απ' όλα ΥΓΕΙΑ κι ακολούθως αυτή του η επιλογή, να του αποφέρει πολλαπλά οφέλη στο προσωπικό του μέλλον.
Ως μέλος του Σ.Φ.Ι.Π. πιστεύω και προσδοκώ, ότι στο μέλλον ο Γκουγκουλιάς θα αποτελέσει εξέχον μέλος της λαμπρής ιστορίας του Πιερικού μας!
Σημειώνω εδώ ότι η Ιστορία του Πιερικού μας, ήδη έχει καταγράψει την συγκινητική του προσπάθεια, στην νικηφόρο αγώνα της ομάδας μας με τον Εθνικό, όπου παρά το γεγονός ότι είχε πυρετό, εντούτοις θέλησε ν' αγωνισθεί έστω σαν αλλαγή (θέτοντας τη ζωή του σε κίνδυνο) και συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να πάρουμε τη νίκη και να μπούμε στα play off.
Χρόνια σου Πολλά Γιώργο Γκουγκουλιά!





