Η ιστορία του μεγάλου Πιερικού είναι ανεξάντλητη και δεν περιορίζεται μόνο στους πρωταγωνιστές του αγωνιστικού χώρου.
Η παρουσία των ηρωικών φίλων της ομάδας μας στις 11/10/2010 στους Ζωσιμάδες των Ιωαννίνων αποτελεί την αποκορύφωση της αγάπης και της προσήλωσης σε ένα σύλλογο.
Οι Μελανόλευκοι δεν έπαψαν στιγμή να τραγουδούν για την ομάδα τους, παρά το αρνητικό αποτέλεσμα καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες (καταρρακτώδης, ασταμάτητη βροχή).
Η οικογένεια του Πιερικού οφείλει να αναγνωρίσει το ρόλο και τη συμμετοχή σε καθετί που χαράσσει την ιστορία του Πιερικού και να καταγράψει με περηφάνια και χαρά την συγκινητική συμμετοχή των πιστών φίλων της ομάδας στον αγώνα Γιάννενα – Πιερικός, για την 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Β’ εθνικής κατηγορίας, της περιόδου 2010-2011.
Στον δύσκολο χώρο του βασιλιά των σπορ υπάρχουν παράμετροι με ιδιαίτερη βαρύτητα που επιβάλλεται να αξιολογούνται κατάλληλα και προσεκτικά αν επιθυμούμε να προσεγγίσουμε τα νέα παιδιά να αγαπήσουν τον Πιερικό. Αυτοί οι νεαροί χρειάζονται τις συμβουλές, τις παραινέσεις και την αναγνώριση όλων μας για να μείνουν σταθερά και μόνιμα κοντά στον Άρχοντα του Βορρά.
Το ποδόσφαιρο είναι ένα υπέροχο παιχνίδι. Ο Πιερικός είναι ο ήρωας μας σ’ αυτό το παιχνίδι. Όλοι όσοι συμμετέχουν στηρίζοντας και τιμώντας το ιστορικό μας σωματείο, μακριά από βιαιότητες, ακρότητες και παρεκτροπές, θα αποτελούν σημείο προβολής και ιδιαίτερης αναφοράς.
Πριν μια βδομάδα περίπου, ο αδερφός Μπάμπης Πεΐδης έκανε μια ανάρτηση στο facebook, με αφορμή την επέτειο κατάκτησης χρυσού μεταλλίου από την Εθνική ομάδα του μπάσκετ, στους Μεσογειακούς αγώνες του Σπλιτ. Θυμήθηκα τον τότε γείτονά μου Παναγιώτη Γιαννάκη και τα μαγικά που έκανε. Μαζί μ' αυτά όμως θυμήθηκα κι άλλα, θυμήθηκα και τα δικά μας, τα Πιερικά...
Την βδομάδα που πέρασε θυμηθήκαμε επίσης τον Μπούντζακ και τον Κοκτσίδη. Ο Ντέζο Μπούντζακ ήρθε στον Πιερικό το 1966 και ήταν προπονητής του μέχρι το 1968. Στη συνέχεια πήγε στον Πανιώνιο και στον Απόλλωνα, κι έφυγε από την Ελλάδα το 1972. Ένα χρόνο περίπου μετά, ένας 17άρης πιτσιρικάς ξεκινούσε τα πρώτα του βήματα στον Πιερικό. Ήταν ο Λάκης ο Κοκτσίδης. Ο Μπούντζακ ξαναγύρισε στον Πιερικό το 1984 όταν ο Λάκης Κοκτσίδης είχε σταματήσει να παίζει στον Πιερικό. Λογικά σκεπτομενοι λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα δύο αυτά άτομα δεν συναντήθηκαν ποτέ.
Αύγουστος 1979. Δυο - τρεις μήνες είχαν περάσει από την καταδίκη μας για δωροδοκία, από τον παράτυπο υποβιβασμό δύο κατηγοριών, την ώρα που άλλοι για ίδια περίπτωση αθωώνονταν ή τιμωρούνταν με αφαίρεση βαθμών. Τότε η πολιτεία είχε το "θράσσος", μέσω της ΕΠΟ να καλέσει παίκτες μας στην Εθνική ομάδα, εν όψει των Μεσογειακών αγώνων που θα γίνονταν τον επόμενο μήνα στο Σπλιτ. Οι παίκτες μας, αφού μας έριξαν στο Ερασιτεχνικό, λογίζονταν πλέον σαν ερασιτέχνες, κι αφού στους Μεσογειακούς έπρεπε η πλειονότητα των παικτών της Εθνικής να είναι ερασιτέχνες, διάλεξαν την εύκολη λύση. Η ομάδα μας βέβαια έκανε το καθήκον της, έκανε αυτό που πρόσταζε η ηθική της, ο πολιστισμός της και η Ιστορία της. Έθεσε στην διάθεση της Εθνικής ομάδας όσους και όποιους παίκτες ήθελαν οι τότε Εθνικοί προπονητές.
Σεπτέμβριος 1979. Ξεκινάνε οι Μεσογειακοί αγώνες στο Σπλιτ. Στην Εθνική ομάδα του ποδοσφαίρου, κλήθηκαν να συμμετάσχουν 17 ποδοσφαιριστές. Δέκα από αυτούς προέρχονται από τον Πιερικό. Είναι οι Βασιλειάδης, Τζούτζιος, Κοκτσίδης, Χατζηγιοβαννάκης, Κουρουζίδης, Δαδάκος, Αναγνώστου, Κουϊμτζίδης, Τσιρίκας και Μίσκος. Στον πρώτο αγώνα στον όμιλο ήρθαμε ισόπαλοι 1-1 με το Μαρόκο. Στον δεύτερο αγώνα χάσαμε από την Γιουγκοσλαβία του Μίλιανιτς 5-1. Πήγαμε στον τρίτο αγώνα, ένα αγώνα δίχως αύριο (αφού με οποιοδήποτε αποτέλεσμα εκτός από νίκη θα αποκλειόμασταν). Παίξαμε με την Αίγυπτο του Ντέζο Μπούντζακ (να που συναντήθηκε με τον Κοκτσίδη!), και κερδίσαμε 4-2. Έτσι προκριθήκαμε στους 4, αρχίζοντας να πιστεύουμε πλέον σε μετάλλιο. Δυστυχώς εξαιτίας δύο κακών διαιτησιών, γνωρίσαμε 2 ήττες με 2-1, από Γαλλία στον ημιτελικό και από Αλγερία στον μικρό τελικό. Εν κατακλείδι, συνυπολογίζοντας τις δυναμικότητες των αντιπάλων, την προετοιμασία των αντιπάλων, τις κακές διαιτησίες και την μη υποστήριξη της ομάδας μας εκ των έσω, η 4η θέση βεβαίως και ήταν επιτυχία για τα παληκάρια μας.
Οι 10 παίκτες μας στους 17 της Εθνικής ομάδας, φυσικά και αποτελεί ρεκόρ, ένα ρεκόρ που ίσως σκόπιμα αποσιωπάται από τα ΜΜΕ. Εδώ είμαστε εμείς όμως, για να θυμίζουμε σε όλους την ένδοξη Ιστορία μας. Ακολουθούν δύο φωτογραφίες του αρχείου μας προερχόμενες από τους αδερφούς Ξενίδη, καθώς και δύο αποκόμματα της Αθλητικής Ηχούς, το ένα για τον ημιτελικό και το άλλο μια γενική ανασκόπηση των πεπραγμένων εκείνης της ομάδας. Η πρώτη φωτογραφία είναι πριν τον ημιτελικό με την Γαλλία στις 27/9/1979 κι η δεύτερη πριν τον μικρό τελικό με Αλγερία στις 29/9/1979. Αξίζει να προσέξουμε το πρώτο απόκομμα λίγο παραπάνω. Ο ημιτελικός ξεκίνησε με 7 πάικτες του Πιερικού στους 11, ενώ τελείωσε με 9 στους 10! Μόνο ο Δαδάκος δεν έπαιξε από τους "δικούς" μας στον ημιτελικό...
Ο Σύλλογος Φίλων Ιστορίας Πιερικού, με αφορμή την συμμετοχή του Πιερικού/Αρχέλαου στην Α2 κατηγορία του μπάσκετ ανδρών, παρουσιάζει την ιστορική αναδρομή των πρωταθλημάτων της Β' εθνικής κατηγορίας, από την έναρξη του συγκεκριμένου πρωταθλήματος της εν λόγω κατηγορίας μέχρι σήμερα.
Σημειώνουμε ότι την περίοδο 1981/1982 ο Πιερικός αναδείχθηκε πρωταθλητής του Βορείου Ομίλου της Β' εθνικής, επικρατώντας σε αγώνα μπαράζ του Νέστωρα Θεσσαλονίκης,
Στο περσινό πρωτάθλημα της Β' εθνικής κατηγορίας της περιόδου 2009/2010, ως Πιερικός/Αρχέλαος κατέλαβε την τρίτη θέση και μαζί με το Λαύριο και τον Πανελευσινιακό εξασφάλισε την άνοδο του στην Α2.
Ο Σ.Φ.Ι.Π. στην πρώτη συμμετοχή του Πιερικού/Αρχέλαου στην Α2 (από την ίδρυσή της), εύχεται την καλύτερη δυνατή πορεία.
Με τον χαμό του Μπούντζακ ξεχαστήκαμε. Τέτοιες μέρες το 1997, χάσαμε και κάποιον άλλο δικό μας. Ήταν 3/10/97 όταν σε ηλικία 41 ετών, έφυγε από κοντά μας ο Λάκης Κοκτσίδης.
Ο Ντέζο Μπούντζακ (Dezső Bundzsák) γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1928 στο Κισκουνχάλας (Kiskunhalas) και ήταν παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και βετεράνος προπονητής από την Ουγγαρία. Εργάστηκε αρκετά χρόνια και στην Ελλάδα, στον Πιερικό, στον Πανιώνιο και στον Απόλλωνα Αθηνών.
Ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε στη Βάσας Κισκουνχαλας και από το 1950 ως το 1964 αγωνίστηκε στη Βάσας Βουδαπέστης, με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1957, 1961, 1962) και ένα Κύπελλο Ουγγαρίας (1955). Επίσης, κατέκτησε 4 φορές το Μιτρόπα Καπ (1956, 1957, 1960, 1962), μια διεθνή διοργάνωση της Κεντρικής Ευρώπης με μεγάλη αίγλη εκείνα τα χρόνια, ενώ έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1958.
Υπήρξε 25 φορές διεθνής με την εθνική ομάδα της Ουγγαρίας, από το 1956 ως το 1961, και πέτυχε ένα γκολ. Έκανε ντεμπούτο στις 23/9/1956 σε αγώνα με τη Σοβιετική Ένωση στη Μόσχα, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 52΄. Πέτυχε το μοναδικό του γκολ με την εθνική στις 11/10/1959 στο νικηφόρο με σκορ 4-2 ματς κατά της Γιουγκοσλαβίας στο 82΄. Τελευταίο διεθνές ματς που έπαιξε ήταν στις 9/12/1961 επί της Χιλήςστο Σαντιάγο.
Ως προπονητής ο Μπούντζακ ξεκίνησε να εργάζεται το 1966 στην Ελλάδα, στον Πιερικό. Έμεινε στην ομάδα δυο σεζόν και το 1967-68 κατάφερε να τερματίσει η ομάδα στην 5η θέση στην Α΄ Εθνική, που ήταν η καλύτερη στην ιστορία της και να αναδειχθεί καλύτερη επαρχιακή ομάδα της σεζόν, έναν άτυπο τιμητικό τίτλο για τις ομάδες εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης.
Το 1968 προσλήφθηκε στον Πανιώνιο, όπου δούλεψε δυο σεζόν επίσης. Το 1969 με την ομάδα της Νέας Σμύρνης έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Την ίδια σεζόν τερμάτισε στην 4η θέση στο πρωτάθλημα κερδίζοντας μια θέση στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων της επόμενης σεζόν, κάτι που δεν είχε καταφέρει άλλη χρονιά ο σύλλογος. Το 1969-70 δεν έκανε καλή πορεία στο πρωτάθλημα αλλά στο Κύπελλο Εκθέσεων έκανε δυο καλά ματς και παρολίγο να αποκλείσει τη Χάνσα Ροστόκ από τη Λ.Δ. Γερμανίας.
Τις επόμενες δύο σεζόν εργάστηκε στον Απόλλωνα. Την πρώτη χρονιά (1970-71) τερμάτισε στην 6η θέση αλλά την επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ουγγαρία, όπου εργάστηκε έξι χρόνια και το 1979 ανέλαβε την εθνική ομάδα της Αιγύπτου, στην οποία έμεινε δύο χρονιές.
Στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορες ομάδες της πατρίδας του ως το 1988, με εξαίρεση τη σεζόν 1984-85 που ήρθε ξανά στην Ελλάδα, στον Πιερικό, ο οποίος είχε ανεβεί ξανά στην Α΄ Εθνική. Εργάστηκε στην ομάδα της Κατερίνης από την 11η ως την 25η αγωνιστική αλλά δεν κατάφερε να την σώσει.
Καριέρα προπονητή
Έτη
Σύλλογος
1966-1968
Πιερικός
1968-1970
Πανιώνιος
1970-1972
Απόλλων Αθηνών
1972-1974
ΖΕΟΛ ΑΚ
1974-1976
Φόσπεντ Ζαλιτόκ
1979-1980
Αίγυπτος (Εθνική ανδρών)
1980-1982
Βάσας Βουδαπέστης
1984
Γκοντ
1984-85
Πιερικός
1986-1987
Μπαλασάγκιαρματ
1987-1987
Γκιόνγκιος
(Πηγή: wikipedia)
Ο Σ.Φ.Ι.Π. αφιερώνει την ιστορική αναδρομή στην μνήμη του Ντέζο Μπούτζακ, ενός από τους μεγαλύτερους προπονητές που ανέδειξε η πενηντάχρονη Ιστορία του Πιερικού μας.
Ξεκινάμε σήμερα, αναρτώντας καθημερινώς στοιχεία του αρχείου μας.
Η φωτογραφία η σημερινή είναι από αφιέρωμα εφημερίδας, στην ομάδα του '83-'84, που κέρδισε την άνοδο στην Α' Εθνική. Προέρχεται από το αρχείο των αδερφών Ξενίδη, εκλεκτών μελών του ΣΦΙΠ.
Καλούμε όσους από τα μέλη ή τους φίλους Σ.Φ.Ι.Π. διαθέτουν οπτικοακουστικό υλικό και θέλουν να το προβάλουν στην παρούσα ιστοσελίδα, να επικοινωνήσουν με τον Γραμματέα του Συλλόγου Γεώργιο Λάλα, στη διεύθυνση Κασσάνδρου 47, 60100 Κατερίνη και στα τηλέφωνα: 2351035535 & 6932635535.
