Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προπονητής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προπονητής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010
Ρούντολφ Ιλόφσκι (1922-2008)
Ο Ρούντολφ Ιλόφσκι (Rudolf Illovszky) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής, ο οποίος κατέκτησε εθνικούς τίτλους όντας προπονητής της εθνικής της χώρας του. Διακρίθηκε με τη Βάσας, τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Επίσης, υπήρξε τεχνικός και σε ελληνικές ομάδες, όπως ο Πιερικός. Το γήπεδο της Βάσας φέρει το όνομά του και η ονομασία δόθηκε όταν ο Ιλόφσκι ζούσε. Καριέρα
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 21 Φεβρουαρίου του 1922. Ως παίκτης ξεκίνησε την καριέρα του από τη ΜΤΚ Βουδαπέστης. Στις αρχές της δεκαετίας του ' 40 μεταγράφηκε στη Βάσας, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι που κρέμασε τα παπούτσια του (1955). Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε από τη Βάσας, στον πάγκο της οποίας εργάστηκε επιτυχώς τις περιόδους 1967-69, 1974-77, 1984-86 και το 1995. Από το 1966 ως το 1967 και από το 1971 ως το 1974 ανέλαβε προπονητής της εθνικής ομάδας της χώρας του, η οποία κατέκτησε ένα αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 και την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ίδιας χρονιάς. Το 1978-79 ήταν τεχνικός στην αυστριακή Αντμίρα Βάκερ. Από το 1970 ως το 1971 και ξανά από το 1980 ως το 1981 υπήρξε προπονητής του Πιερικού.
Απεβίωσε στις 22 Σεπτεμβρίου του 2008, από πνευμονία, στη γενέτειρά του.
Τίτλοι
Ως παίκτης
με τη Βάσας
- Κύπελλο Ουγγαρίας: 1955
- Κύπελλο Mitropa : 1956
Ως προπονητής
Βάσας
- Πρωτάθλημα Ουγγαρίας: 1961, 1962, 1965, 1977
- Κύπελλο Ουγγαρίας: 1986
- Κύπελλο Mitropa: 1960, 1962, 1965
Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας
- Αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο: 1972
- Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1972: 4η θέση
Προσωπικά βραβεία
- Βραβείο Μπέλα Μπάι: 2002
- Σταυρός Ουγγρικής Δημοκρατίας (2007)
(Wikipedia)
Έφυγε ο Ρούντολφ Ιλόφσκι
Έφυγε ο Ρούντολφ ΙλόφσκιΌταν την Παρασκευή το βράδυ με πληροφόρησαν ότι ο Ρούντολφ Ιλόφσκι είναι στο νοσοκομείο και η κατάσταση του είναι κρίσιμη δεν ήθελα να το πιστέψω. Τον έβλεπα 1 - 2 φορές το χρόνο όταν επισκεπτόμουν την Ουγγαρία.
Πήγαινα και τον έβρισκα στο γήπεδο της Βάσας όπου βρισκόταν κάθε μέρα (από τις 9 το πρωί μέχρι τις 4 - 5 το απόγευμα) στις προπονήσεις της ομάδας και νόμιζα ότι αυτό έτσι θα 'ναι πάντα. Με μεγάλη αγωνία περίμενα να μάθω καλά νέα για την βελτίωση της υγείας του αλλά δυστυχώς αυτό δεν έγινε ποτέ.
Μας άφησε ο πολυαγαπημένος μας Ρούντι Μπάτσι (θείος Ρούντι). Τον γνώρισα το 1980 όταν ήρθε να εργαστεί στον Πιερικό. Προπονητής πετυχημένος με μεγάλη φήμη ένας θρύλος στην Ουγγαρία. Όταν έμαθα ότι αυτός θα 'ναι ο νέος μας προπονητής δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Γνώρισα έναν σπάνιο άνθρωπο και επαγγελματία. Προπονητής μπροστά από την εποχή του, με έναν ιδιαίτερο δικό του τρόπο να μεταδίδει τις γνώσεις του. Αυστηρός, απαιτητικός και δίκαιος, αλλά ταυτόχρονα πολύ ανθρώπινος με τους ποδοσφαιριστές του. Ήταν από τους σπάνιους προπονητές που τον αγαπούσαν ακόμα και αυτοί που δεν έπαιζαν στην ενδεκάδα. Ένιωθα χρέος μου να τον μνημονεύσω με αυτά τα λίγα λόγια. Χάσαμε έναν εξαίρετο άνθρωπο και φίλο του Πιερικού.
Ρούντι Μπάτσι δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
(Νίκος Κουρουζίδης)
Σταδιοδρομία:
Ρούντολφ Ιλόφσκι γεννήθηκε στις 21.02.1922 στη Βουδαπέστη. Παρότι τα πάντα τον συνδέουν με τη Βάσας, το ποδόσφαιρο το άρχισε στην ΜΤΚ Βουδαπέστης. Το 1941 μεταγράφηκε στη Βάσας όπου και έπαιξε μέχρι το τέλος της καριέρας του, το 1955. Σε 270 παιχνίδια Α' Εθνικής επέτυχε 87 γκολ. Τρεις φορές χρίστηκε διεθνής με την Εθνική Ουγγαρίας. Το 1957 έγινε για πρώτη φορά προπονητής της πρώτης ομάδας της Βάσας. Το 1966 γίνεται βοηθός προπονητή στην Εθνική Ουγγαρίας με ομοσπονδιακό προπονητή τον Λάγιος Μπαρότι.
Επιστρέφει στην Βάσας και εργάζεται με μεγάλη επιτυχία στις περιόδους 1967 - 69, 1974 - 77, 1984 - 86 και τελευταία 73 ετών, το 1995 όταν τον κάλεσαν να σώσει την ομάδα από τον υποβιβασμό πράγμα το οποίο και επέτυχε.
Με την Βάσας, 4 φορές πρωταθλητής Ουγγαρίας στην Α' Εθνική, 2 φορές κέρδισε το Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης και μια φορά το Κύπελλο Ουγγαρίας.
Στην Εθνική Ουγγαρίας εργάστηκε δύο φορές το 1966 - 67 και το 1971 - 74. Η Εθνική Ουγγαρίας με ομοσπονδιακό προπονητή τον Ιλόφσκι παίρνει δεύτερη θέση στην ολυμπιάδα του Μονάχου και τέταρτη θέση στο Κύπελλο Ευρώπης.
Εργάστηκε ακόμα στον Πιερικό το 1970 - 71 και το 1980 - 81, στην Αυστριακή Admira Wacker το 1978 - 79.
Το 1995 μετά από 445 Α' Εθνικής αποσύρετε από τη θέση του προπονητή αλλά όχι από την Βάσας. Διατέλεσε τεχνικός διευθυντής, μέλος του προεδρείου και τεχνικός σύμβουλος, θέση την οποία είχε μέχρι τελευταία.
Δέχτηκε σπάνια τιμή (ακόμα εν ζωή) ονομάζοντας το γήπεδο της Βάσας με το επίθετό του, Στάδιο Ιλόφσκι.
Χρίστηκε επίτιμος πολίτης του 13ου Διαμερίσματος της Βουδαπέστης (έδρα της Βάσας).
Τιμήθηκε με δύο σημαντικά βραβεία, το 1995 και 2002 και στις 15 Μαρτίου του 2007 στην Ουγγρική Βουλή παρασημοφορήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την συνολική προσφορά του στον ουγγρικό αθλητισμό τιμώντας τον με τον Σταυρό της Ουγγρικής Δημοκρατίας.
ΠΕΘΑΝΕ Ο ΡΟΥΝΤΟΛΦ ΙΛΟΦΣΚΙ
Πέθανε από πνευμονία ο 86χρονος δάσκαλος του ποδοσφαίρου Ρούντολφ Ιλόφσκι
Ένας από του ξένους προπονητές που αγαπήθηκε από τους ποδοσφαιριστές και τους φιλάθλους της Πιερίας, ο δάσκαλος όπως τον αποκαλούσαν οι ποδοσφαιριστές, ο Ρούντολφ Ιλόφσκι πέθανε χθες σε ηλικία 86 ετών σε νοσοκομείο της Βουδαπέστης μετά από πνευμονία.
Ο Ιλόφσκι είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο την περασμένη Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου και πέθανε χθες το πρωί.
Δεν αποφασίστηκε πότε θα γίνει η κηδεία του. Στην Ουγγαρία οι κηδείες δεν γίνονται αμέσως αλλά μετά την παρέλευση κάποιων ημερών.
Χθες στο Εθνικό Στάδιο της Ουγγαρίας τον ΝΕΠ Στάδιο της Βουδαπέστης έγινε κάτι σαν επιμνημόσυνη δέηση γεγονός που δείχνει τη μεγάλη προσωπικότητα του Ρούντολφ Ιλόφσκι στην Ουγγαρία.
Ποιος ήταν ο Ρούντολφ Ιλόφσκι
Ο Ρούντολφ Ιλόφσκι γεννήθηκε στις 22-2-1922 στη Βουδαπέστη και θεωρείται ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Βάσας στην πολύχρονη ιστορία της μεγάλης αυτής ομάδας της Βουδαπέστης. Με προπονητή τον Ρούντολφ Ιλόφσκι η Βάσας πήρε πρωτάθλημα Ουγγαρίας. Εργάστηκε στην εθνική ομάδα της Ουγγαρίας από το 1971 έως το 1974. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1972 η εθνική Ουγγαρίας παίρνει το ασημένιο μετάλλιο ενώ την ίδια χρονιά η Εθνική κατέλαβε την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έγινε στο Βέλγιο.
Με την Βάσας κατέκτησε το Κύπελλο «Μitropa» των ομάδων της κεντρικής Ευρώπης.
Είναι ο προπονητής που αν και ζούσε δόθηκε το όνομά του στο γήπεδο της Βάσας που από το 2002 ονομάζεται γήπεδο Ρούντολφ Ιλόφσκι. Η ονομασία έγινε σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε το 2002.
Ο Ρούντολφ και ο Πιερικός
Είναι όπως αναφέραμε και στην αρχή ρου ρεπορτάζ ο ξένος προπονητής που αγαπήθηκε από όλους, φιλάθλους, ποδοσφαιριστές κι παράγοντες και ο ίδιος αγαπούσε την Κατερίνη πάρα πολύ και γι’ αυτό συνήθιζε τις διακοπές του να τις κάνει στην Κατερίνη.
Η τελευταία φορά που ήρθε στην Κατερίνη ήταν τον Ιούλιο του 2006 και ήταν παρών και στον Αγιασμό της ομάδας μαζί με τη σύζυγό του.
Συλλυπητήρια της ΠΑΕ Πιερικός
Τα μέσα ενημέρωσης:
gazzetta.gr: Απέραντη θλίψη για Ιλόφσκι
novasportfm.gr: Απεβίωσε ο Ιλόφσκι
exedrasports.gr: Το ουγγρικό ποδόσφαιρο θρηνεί τον χαμό του Ρούντολφ Ιλόφσκι
mikriliga.com: Θλίψη για τον θάνατο του παλιού προπονητή του Πιερικού, Ρούντολφ Ιλόφσκι
sport.gr: Ο θάνατος του Ρούντολφ Ιλόφσκι συγκλόνισε την οικογένεια του Πιερικού
champions-day.gr: Ημέρα πένθους ήταν η Τρίτη για την οικογένεια του Πιερικού
Το στάδιο της Βάσας πήρε το όνομά του:
Ο Πρόεδρος της FIFA, θρηνεί τον θάνατο του Rudolf Illovszky(FIFA.com) Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2008
Ο Πρόεδρος της FIFA, ήταν πολύ λυπημένος από την είδηση και απέτισε φόρο τιμής στον εμβληματικό πρώην προπονητής Vasas SC. "Θα μείνει στη μνήμη ως ένας ολοκληρωμένος ηγέτης στην ποδοσφαιρική άποψη και ένας εξαιρετικός άνθρωπος του οποίου ανθρώπινες αρετές του επέτρεψε να αφήσει το σημάδι του με το άθλημα», είπε ο Joseph S. Blatter σε συλλυπητήρια επιστολή προς τις ουγγρική ποδοσφαιρική ομοσπονδία.
"Εκ μέρους της FIFA και όλης της οικογένειας του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, θα ήθελα να απευθύνω τα συλλυπητήριά μας προς την ουγγρική ποδοσφαιρική κοινότητα , για την Vasas Sport Club και κυρίως στην οικογένεια και τους φίλους του Rudolf Illovszky," πρόσθεσε ο Μπλάτερ.
Ο Illovszky έμεινε με τη Vasas SC σε όλη τη σταδιοδρομία του, σκοράροντας 87 γκολ σε 270 αγώνες στην αριστερή πτέρυγα, κερδίζοντας το ουγγρικό Κύπελλο το 1955 και το Mitropa Cup το επόμενο έτος. Κλήθηκε τρεις φορές πριν από την στροφή στην προπόνηση, κυρίως με Vasas SC, και την ουγγρική εθνική ομάδα, την οποία οδήγησε σε ένα ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Ποδόσφαιρο Ανδρών τουρνουά το 1972, καθώς και την τέταρτη θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα την ίδια χρονιά.
"Εκ μέρους της FIFA και όλης της οικογένειας του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, θα ήθελα να απευθύνω τα συλλυπητήριά μας προς την ουγγρική ποδοσφαιρική κοινότητα , για την Vasas Sport Club και κυρίως στην οικογένεια και τους φίλους του Rudolf Illovszky," πρόσθεσε ο Μπλάτερ.
Ο Illovszky έμεινε με τη Vasas SC σε όλη τη σταδιοδρομία του, σκοράροντας 87 γκολ σε 270 αγώνες στην αριστερή πτέρυγα, κερδίζοντας το ουγγρικό Κύπελλο το 1955 και το Mitropa Cup το επόμενο έτος. Κλήθηκε τρεις φορές πριν από την στροφή στην προπόνηση, κυρίως με Vasas SC, και την ουγγρική εθνική ομάδα, την οποία οδήγησε σε ένα ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Ποδόσφαιρο Ανδρών τουρνουά το 1972, καθώς και την τέταρτη θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα την ίδια χρονιά.
Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010
Ντέζο Μπούντζακ, Λάκης Κοκτσίδης και Μεσογειακοί αγώνες 1979.
Πριν μια βδομάδα περίπου, ο αδερφός Μπάμπης Πεΐδης έκανε μια ανάρτηση στο facebook, με αφορμή την επέτειο κατάκτησης χρυσού μεταλλίου από την Εθνική ομάδα του μπάσκετ, στους Μεσογειακούς αγώνες του Σπλιτ. Θυμήθηκα τον τότε γείτονά μου Παναγιώτη Γιαννάκη και τα μαγικά που έκανε. Μαζί μ' αυτά όμως θυμήθηκα κι άλλα, θυμήθηκα και τα δικά μας, τα Πιερικά...
Την βδομάδα που πέρασε θυμηθήκαμε επίσης τον Μπούντζακ και τον Κοκτσίδη. Ο Ντέζο Μπούντζακ ήρθε στον Πιερικό το 1966 και ήταν προπονητής του μέχρι το 1968. Στη συνέχεια πήγε στον Πανιώνιο και στον Απόλλωνα, κι έφυγε από την Ελλάδα το 1972. Ένα χρόνο περίπου μετά, ένας 17άρης πιτσιρικάς ξεκινούσε τα πρώτα του βήματα στον Πιερικό. Ήταν ο Λάκης ο Κοκτσίδης. Ο Μπούντζακ ξαναγύρισε στον Πιερικό το 1984 όταν ο Λάκης Κοκτσίδης είχε σταματήσει να παίζει στον Πιερικό. Λογικά σκεπτομενοι λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα δύο αυτά άτομα δεν συναντήθηκαν ποτέ.
Αύγουστος 1979. Δυο - τρεις μήνες είχαν περάσει από την καταδίκη μας για δωροδοκία, από τον παράτυπο υποβιβασμό δύο κατηγοριών, την ώρα που άλλοι για ίδια περίπτωση αθωώνονταν ή τιμωρούνταν με αφαίρεση βαθμών. Τότε η πολιτεία είχε το "θράσσος", μέσω της ΕΠΟ να καλέσει παίκτες μας στην Εθνική ομάδα, εν όψει των Μεσογειακών αγώνων που θα γίνονταν τον επόμενο μήνα στο Σπλιτ. Οι παίκτες μας, αφού μας έριξαν στο Ερασιτεχνικό, λογίζονταν πλέον σαν ερασιτέχνες, κι αφού στους Μεσογειακούς έπρεπε η πλειονότητα των παικτών της Εθνικής να είναι ερασιτέχνες, διάλεξαν την εύκολη λύση. Η ομάδα μας βέβαια έκανε το καθήκον της, έκανε αυτό που πρόσταζε η ηθική της, ο πολιστισμός της και η Ιστορία της. Έθεσε στην διάθεση της Εθνικής ομάδας όσους και όποιους παίκτες ήθελαν οι τότε Εθνικοί προπονητές.
Σεπτέμβριος 1979. Ξεκινάνε οι Μεσογειακοί αγώνες στο Σπλιτ. Στην Εθνική ομάδα του ποδοσφαίρου, κλήθηκαν να συμμετάσχουν 17 ποδοσφαιριστές. Δέκα από αυτούς προέρχονται από τον Πιερικό. Είναι οι Βασιλειάδης, Τζούτζιος, Κοκτσίδης, Χατζηγιοβαννάκης, Κουρουζίδης, Δαδάκος, Αναγνώστου, Κουϊμτζίδης, Τσιρίκας και Μίσκος. Στον πρώτο αγώνα στον όμιλο ήρθαμε ισόπαλοι 1-1 με το Μαρόκο. Στον δεύτερο αγώνα χάσαμε από την Γιουγκοσλαβία του Μίλιανιτς 5-1. Πήγαμε στον τρίτο αγώνα, ένα αγώνα δίχως αύριο (αφού με οποιοδήποτε αποτέλεσμα εκτός από νίκη θα αποκλειόμασταν). Παίξαμε με την Αίγυπτο του Ντέζο Μπούντζακ (να που συναντήθηκε με τον Κοκτσίδη!), και κερδίσαμε 4-2. Έτσι προκριθήκαμε στους 4, αρχίζοντας να πιστεύουμε πλέον σε μετάλλιο. Δυστυχώς εξαιτίας δύο κακών διαιτησιών, γνωρίσαμε 2 ήττες με 2-1, από Γαλλία στον ημιτελικό και από Αλγερία στον μικρό τελικό. Εν κατακλείδι, συνυπολογίζοντας τις δυναμικότητες των αντιπάλων, την προετοιμασία των αντιπάλων, τις κακές διαιτησίες και την μη υποστήριξη της ομάδας μας εκ των έσω, η 4η θέση βεβαίως και ήταν επιτυχία για τα παληκάρια μας.
Οι 10 παίκτες μας στους 17 της Εθνικής ομάδας, φυσικά και αποτελεί ρεκόρ, ένα ρεκόρ που ίσως σκόπιμα αποσιωπάται από τα ΜΜΕ. Εδώ είμαστε εμείς όμως, για να θυμίζουμε σε όλους την ένδοξη Ιστορία μας. Ακολουθούν δύο φωτογραφίες του αρχείου μας προερχόμενες από τους αδερφούς Ξενίδη, καθώς και δύο αποκόμματα της Αθλητικής Ηχούς, το ένα για τον ημιτελικό και το άλλο μια γενική ανασκόπηση των πεπραγμένων εκείνης της ομάδας. Η πρώτη φωτογραφία είναι πριν τον ημιτελικό με την Γαλλία στις 27/9/1979 κι η δεύτερη πριν τον μικρό τελικό με Αλγερία στις 29/9/1979. Αξίζει να προσέξουμε το πρώτο απόκομμα λίγο παραπάνω. Ο ημιτελικός ξεκίνησε με 7 πάικτες του Πιερικού στους 11, ενώ τελείωσε με 9 στους 10! Μόνο ο Δαδάκος δεν έπαιξε από τους "δικούς" μας στον ημιτελικό...
Την βδομάδα που πέρασε θυμηθήκαμε επίσης τον Μπούντζακ και τον Κοκτσίδη. Ο Ντέζο Μπούντζακ ήρθε στον Πιερικό το 1966 και ήταν προπονητής του μέχρι το 1968. Στη συνέχεια πήγε στον Πανιώνιο και στον Απόλλωνα, κι έφυγε από την Ελλάδα το 1972. Ένα χρόνο περίπου μετά, ένας 17άρης πιτσιρικάς ξεκινούσε τα πρώτα του βήματα στον Πιερικό. Ήταν ο Λάκης ο Κοκτσίδης. Ο Μπούντζακ ξαναγύρισε στον Πιερικό το 1984 όταν ο Λάκης Κοκτσίδης είχε σταματήσει να παίζει στον Πιερικό. Λογικά σκεπτομενοι λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα δύο αυτά άτομα δεν συναντήθηκαν ποτέ.
Αύγουστος 1979. Δυο - τρεις μήνες είχαν περάσει από την καταδίκη μας για δωροδοκία, από τον παράτυπο υποβιβασμό δύο κατηγοριών, την ώρα που άλλοι για ίδια περίπτωση αθωώνονταν ή τιμωρούνταν με αφαίρεση βαθμών. Τότε η πολιτεία είχε το "θράσσος", μέσω της ΕΠΟ να καλέσει παίκτες μας στην Εθνική ομάδα, εν όψει των Μεσογειακών αγώνων που θα γίνονταν τον επόμενο μήνα στο Σπλιτ. Οι παίκτες μας, αφού μας έριξαν στο Ερασιτεχνικό, λογίζονταν πλέον σαν ερασιτέχνες, κι αφού στους Μεσογειακούς έπρεπε η πλειονότητα των παικτών της Εθνικής να είναι ερασιτέχνες, διάλεξαν την εύκολη λύση. Η ομάδα μας βέβαια έκανε το καθήκον της, έκανε αυτό που πρόσταζε η ηθική της, ο πολιστισμός της και η Ιστορία της. Έθεσε στην διάθεση της Εθνικής ομάδας όσους και όποιους παίκτες ήθελαν οι τότε Εθνικοί προπονητές.
Σεπτέμβριος 1979. Ξεκινάνε οι Μεσογειακοί αγώνες στο Σπλιτ. Στην Εθνική ομάδα του ποδοσφαίρου, κλήθηκαν να συμμετάσχουν 17 ποδοσφαιριστές. Δέκα από αυτούς προέρχονται από τον Πιερικό. Είναι οι Βασιλειάδης, Τζούτζιος, Κοκτσίδης, Χατζηγιοβαννάκης, Κουρουζίδης, Δαδάκος, Αναγνώστου, Κουϊμτζίδης, Τσιρίκας και Μίσκος. Στον πρώτο αγώνα στον όμιλο ήρθαμε ισόπαλοι 1-1 με το Μαρόκο. Στον δεύτερο αγώνα χάσαμε από την Γιουγκοσλαβία του Μίλιανιτς 5-1. Πήγαμε στον τρίτο αγώνα, ένα αγώνα δίχως αύριο (αφού με οποιοδήποτε αποτέλεσμα εκτός από νίκη θα αποκλειόμασταν). Παίξαμε με την Αίγυπτο του Ντέζο Μπούντζακ (να που συναντήθηκε με τον Κοκτσίδη!), και κερδίσαμε 4-2. Έτσι προκριθήκαμε στους 4, αρχίζοντας να πιστεύουμε πλέον σε μετάλλιο. Δυστυχώς εξαιτίας δύο κακών διαιτησιών, γνωρίσαμε 2 ήττες με 2-1, από Γαλλία στον ημιτελικό και από Αλγερία στον μικρό τελικό. Εν κατακλείδι, συνυπολογίζοντας τις δυναμικότητες των αντιπάλων, την προετοιμασία των αντιπάλων, τις κακές διαιτησίες και την μη υποστήριξη της ομάδας μας εκ των έσω, η 4η θέση βεβαίως και ήταν επιτυχία για τα παληκάρια μας.
Οι 10 παίκτες μας στους 17 της Εθνικής ομάδας, φυσικά και αποτελεί ρεκόρ, ένα ρεκόρ που ίσως σκόπιμα αποσιωπάται από τα ΜΜΕ. Εδώ είμαστε εμείς όμως, για να θυμίζουμε σε όλους την ένδοξη Ιστορία μας. Ακολουθούν δύο φωτογραφίες του αρχείου μας προερχόμενες από τους αδερφούς Ξενίδη, καθώς και δύο αποκόμματα της Αθλητικής Ηχούς, το ένα για τον ημιτελικό και το άλλο μια γενική ανασκόπηση των πεπραγμένων εκείνης της ομάδας. Η πρώτη φωτογραφία είναι πριν τον ημιτελικό με την Γαλλία στις 27/9/1979 κι η δεύτερη πριν τον μικρό τελικό με Αλγερία στις 29/9/1979. Αξίζει να προσέξουμε το πρώτο απόκομμα λίγο παραπάνω. Ο ημιτελικός ξεκίνησε με 7 πάικτες του Πιερικού στους 11, ενώ τελείωσε με 9 στους 10! Μόνο ο Δαδάκος δεν έπαιξε από τους "δικούς" μας στον ημιτελικό...
Στέλιος Καραγεώργης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
